Description
معرفی
چوتاشی یا چوبتراشی هنر ساخت ظروف چوبی با ابزار ساده و با روشهای غیر صنعتی است. چوتاشی نام محلی این هنر است که از ترکیب دو کلمهی چو به معنی چوب و تاشی به معنای تراشیدن به وجود آمده است. این هنر، هنر بومی استان مازندران است و به آن لاکتراشی هم میگویند. بدیهی است که هنر بومی هر منطقه ارتباط بسیار نزدیکی با منابع طبیعی موجود در آن دارد. در استان مازندران هم به دلیل برخورداری از منابع بسیار زیاد درختان جنگلی از گذشته همواره در تولید هنرهای چوبی پیشرو بوده است ولی به خاطر فساد پذیری چوب در گذر زمان تاریخچهی دقیقی از آن در دست نیست.
روش کار در تولید ظروف چوبی به این صورت است که هنرمندان بومی با شناختی که از چوبهای جنگلی اطراف محل زندگی خود دارند، آنها را انتخاب کرده و با تبر جدا میکنند. ریشه، تنه و ساقهی درختان برای این کار مناسب است. سپس پوست روی چوب را جدا کرده و در سایه قرار میدهند تا رطوبت اولیهی آن تبخیر شود. چوبتراشان با توجه به فرمی که برای ساخت در نظر دارند با ابزار بسیار ابتدایی قسمتهای بیرونی را با تیشه و مغار خالی کرده و سپس داخل چوب را میتراشند و فرم کلی ظرف را به دست میآورند. پس از آن به کمک سوهانهای مختلف کار را پرداخت نموده و روی آن را نقش اندازی میکنند.
چوتاشی در روستاهای شهرستان نور و نکا بیشترین تولید را دارد ولی در کل هنری است که در صورت عدم حمایت به زودی فراموش خواهد شد.
ساخت پارچ و لیوان با طراحی خاص که به آن کلیز و جوله میگویند از مهمترین و زیباترین تولیدات چوتاشی است. در گذشته کلیز و جوله در اندازههای بزرگتر از امروز ساخته میشده و برای شیر دوشی و نگهداری شیر مورد استفاده بوده است. از ظروف دیگر که با این روش ساخته میشود میتوان به انواع قاشق، ملاقه، آبگردان، شکلات خوری، کاسه و … اشاره کرد.
Reviews
There are no reviews yet.